در نشست بررسی مسائل و چالشهای آموزش عالی، بر ضرورت تبدیل پژوهشهای دانشگاهی به راهکارهای عملیاتی و سیاستهای قابل اجرا برای مدیریت دانشگاهها تأکید شد.
به گزارش نبض ایران، در این نشست با اشاره به فعالیتهای انجامشده در حوزه سیاستپژوهی، اعلام شد که طی یک سال گذشته حدود ۳۰ بسته سیاستی با همکاری تیمهای پژوهشی و تخصصی در پهنه ایران تدوین شده است.
در این طرحها تلاش شده است با تشکیل تیمهای تخصصی و استفاده از ظرفیت استادان و پژوهشگران، زنجیرهای از پژوهش تا سیاستگذاری و اجرای راهکارها شکل بگیرد و مسائل موجود در دانشگاهها از منظرهای مختلف بررسی شود.
از جمله موضوعات پژوهشی مطرحشده میتوان به تحلیل و تدوین محتوای کتب و رسائل متوسطه، آسیبشناسی جذب و ماندگاری اعضای هیئت علمی در دانشگاهها، بررسی عوامل خروج نخبگان و ارائه برنامه جامع عملیاتی برای مواجهه با این مسئله، بررسی شاخصهای موفقیت در بهکارگیری فناوریهای هوشمند و نوین برای پاسخ به نیازهای امروز و آینده آموزش عالی و دستورالعملهای اجرایی و ضوابط ناظر بر فعالیت نشریات دانشگاهی اشاره کرد.
همچنین موضوعاتی همچون بازنگری نظام حکمرانی و مدیریت دانشگاهها، شناخت دیداری از بزرگدانشگاهها، بررسی ظرفیتهای موجود برای ایفای نقش مؤثر در سیاستهای آموزش عالی و راهکارهای عملیاتیسازی و واسطهگری نظاممند در حوزه ازدواج دانشگاهی در قالب طرحهای پژوهشی مورد توجه قرار گرفته است.
در ادامه این نشست بر ضرورت توجه بیشتر به اثربخشی پژوهشها تأکید شد. بر اساس این دیدگاه، صرف تولید مقاله و انتشار پژوهش نمیتواند بهتنهایی مسئلهای از مسائل دانشگاه را حل کند، بلکه لازم است پژوهشهای معتبر به پروژههای عملیاتی و قابل اجرا تبدیل شوند و خروجی آنها در اختیار مدیران و کنشگران دانشگاهی قرار گیرد.
یکی از پیشنهادهای مطرحشده، تهیه کتاب کار سیاستی دانشگاه از مجموعه پژوهشها، مقالات و بستههای سیاستی تولیدشده بود؛ بهگونهای که مدیران دانشگاهها بتوانند حاصل ساعتها پژوهش و فعالیت علمی را در قالبی کاربردی و قابل استفاده مطالعه و اجرا کنند.
همچنین با اشاره به شرایط جدید آموزش عالی و ضرورت آمادگی دانشگاهها برای مواجهه با بحرانها و پیامدهای جنگ، بر اهمیت تابآوری اجتماعی، وضعیت فکری و روانی دانشجویان و آمادگی دانشگاهها در شرایط جنگ و پساجنگ تأکید شد.
در این چارچوب، انجام پژوهش درباره نظام آموزش عالی در مواجهه با پیامدهای جنگ و تدوین چارچوبی برای بازآرایی حوزههای آموزشی، پژوهشی، فرهنگی، اجتماعی و مدیریتی مورد توجه قرار گرفت.
در این نشست همچنین بر ضرورت شناسایی تهدیدها، چالشها و مسائل مهم آموزش عالی و ارائه راهکارهای اجرایی برای مدیران دانشگاهها تأکید شد.
بر اساس مباحث مطرحشده، دانشگاهها در شرایط جدید تنها وظیفه آموزشی و پژوهشی ندارند و باید نقش مؤثرتری در تقویت انسجام اجتماعی، ارتقای تابآوری، سلامت روان، مسئولیتپذیری اجتماعی و مدیریت شرایط پساجنگ ایفا کنند.
در پایان نیز بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیت استادان، پژوهشگران و تجربههای پیشین برای پاسخ به پرسشهای جدید آموزش عالی تأکید شد؛ از جمله پرسشهایی درباره آینده آموزش حضوری و مجازی، شیوههای ترکیبی آموزش و چگونگی بازطراحی نقش و کارکرد دانشگاه در شرایط جدید.
این مباحث نشان میدهد که تبدیل دانش و پژوهش به سیاستهای اجرایی و ایجاد پیوند میان پژوهشگران، مدیران و کنشگران دانشگاهی، یکی از ضرورتهای مهم برای تحول آموزش عالی در شرایط کنونی است.